columnistesther

Column | Viswijf | Chapter2.nl

Ik hou niet van vis. Afgelopen weekend liep ik, samen met ongeveer half Groningen, over de markt (lees: 60% fruit, 40% vis). Maar eigenlijk wilde ik me, door de vreselijke vislucht die langzaam en geniepig tot diep in mijn poriën kroop, al snel uit de voeten maken.

Door Esther

Mijn vriend dacht daar jammer genoeg anders over. Zijn interesse was gewekt bij een gigantische bak vol met oranje, glibberende, en hopelijk dode, beestjes. Ze gaan ook wel onder de noemer ‘garnalen’ of ‘garnaaltjes’. Terwijl ik vol afkeur zoveel mogelijk afstand van deze schepsels probeerde te bewaren, kwam mijn vriend in extase dichterbij om, potjandorie nog aan toe, een halve kilo van die monsterlijke dingen aan te schaffen. Om vervolgens euforisch mede te delen dat hij mij vanmiddag wel even zal leren garnalen te pellen, immers hebben ze daar zelfs WK’s en EK’s voor gehouden en is het super handig om garnalen te kunnen pellen. Je weet maar nooit wanneer er alleen nog maar garnalen op de wereld te krijgen zijn! Ik heb maar lief gelachen en een beetje geknikt.

Hoewel ik best in ben voor nieuwe activiteiten en heus wel flexibel en excentriek ben en dat soort dingen, heb ik het toch laten afweten.

Zaten we dan, vol verwachting aan de tuintafel. In het midden een tas van de visboer, waar me toch een weerzinwekkende lucht vanaf kwam. “Kijk je breekt hem eerst door midden”, gevolgd door een misselijk makende ‘knak’, “Vervolgens trek je zo, floep, het kontje eraf”, oh help, “En dan kun je zo het kopje eraf trekken!”. Hoewel ik best in ben voor nieuwe activiteiten en heus wel flexibel en excentriek ben en dat soort dingen, heb ik het toch laten afweten. Wel ben ik braaf tegenover hem blijven zitten. Mét een glas rode wijn om de vislucht enigszins te maskeren. Ik zag hoe zijn gezicht bij elke garnaal bozer begon te kijken, het wilde allemaal niet zo lukken. Na een gigantische stapel kontjes en kopjes en andere rotzooi gaf hij de moed op. Hij had nu vast wel genoeg voor twee broodjes en daar had hij nu extra veel zin in, omdat hij er zo hard voor had gewerkt.

Je raadt het al. De broodjes waren lang zo lekker niet als hij had verwacht. “Stomme garnalen”. Ik heb in mijn vuistje gelachen. Viswijf dat ik ben.

Meer columns van Esther lezen? Dat kan.
Zeg maar dag met je handje
Hoera! Er even lekker tussenuit

5 thoughts on “Column | Viswijf | Chapter2.nl

  1. Ja zelf woon ik ook in Groningen dus ik kom ook vaak op de vismarkt haha. Ik vind vis opzich wel lekker, ligt er gewoon aan. Die dode garnalen zien er inderdaad niet smakelijk uit, en ik vind het vies als er nog veel graatjes in een vis zitten. Leuk geschreven!

  2. Pingback: ‘Je raadt noooooit wat ik nou heb gedaan’ | Column | Chapter2.nl | Chapter 2

  3. Pingback: Eten in Utrecht en Leiden & thuiswerken | Paula’s Diary #19 | Chapter 2

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s