Column | Anticlimax | Chapter2.nl

Een anticlimax, wat is dat eigenlijk? En waarom zijn we er zo huiverig voor? Vandaag vertel ik je mijn ervaring met de anticlimax.

hp_glasses_big

Van Dale vertelt mij dat een anticlimax het volgende betekent:
an·ti·cli·max (demmeervoud: anticlimaxenonverwachte, teleurstellende afloop.

Dit is hoe ik het zelf zal uitleggen:
Een plot (oftewel verhaal) moet een climax hebben. Je hebt een begin, je bouwt de spanning op, dan komt de climax, dan het eind. Bij een anticlimax heb je dus eigenlijk het gevoel dat het verhaal niet goed is afgesloten. Althans, zo ervaar ik het. 

Ik ben altijd al een liefhebber geweest van een goede crime-serie of literaire thriller. Juist in dit genre moet het plot goed zijn en mag de climax niet ontbreken. Of het nu om een film, boek of serie gaat, je wilt verrast worden. Toch? Anders is er ook geen klap aan. De anticlimax heeft zich de afgelopen week zo’n drie keer voorgedaan in mijn leven. In een boek, een serie en een film. Volgens mij heb ik simpelweg te hoge verwachtingen.

tumblr_static_open-book-103823

Ik kijk bijna non-stop spannende films en series. Sinds een korte tijd heb ik het lezen van literaire thrillers ook weer helemaal opgepakt. Ik verwacht na al die topseries (The Killing, The Missing, Broadchurch, Fargo etc.) nu bij elk boek dat ik lees en elke film of serie die ik kijk een fantastische ontknoping. Ik verdenk namelijk elk personage, echt élk personage. En dan toch blijkt het soms iemand te zijn waarvan ik het nooit had verwacht. Dat wil ik dus: een ontknoping die verwondert, die je vol verbijstering achterlaat. Wij zijn bang voor de anticlimax, want zonder spannende ontknoping is de serie in één keer stom en heb je je tijd verspild. En tijd is geld, zeggen ze.

tumblr_mj1hjaRwNX1rp5fyzo1_1280

Wat ik tegenwoordig iets te vaak merk is het volgende: producers houden van real life stories. Snap ik, want dat maakt een verhaal extra smeuïg. Hoe gaaf is een verhaal als er aan het einde bij staat ‘based on a true story’. Daar krijg je toch de kriebels van? Het is echter geen goed idee om een echt gebeurd verhaal dat totaal niet spannend is te gebruiken voor een spannende film. Hier kan ik me mateloos aan irriteren. Stel je voor: je kijkt twee uur lang een film vol met scènes die vragen oproepen en verdacht zijn. Einde van de film: geen oplossing, vragen nog steeds onbeantwoord. Dan heb je geen goed verhaal geschreven, vind ik. Als ik schrijf, wil ik niet dat de lezer daarna nog vragen heeft. Als ik een film kijk, wil ik dus ook niet dat ik daarna nog vragen heb.

Je wilt een spannend verhaal schrijven, zorgen dat mensen blijven kijken omdat ze naar de ontknoping toe leven. Als je zolang hebt gedaan over een ontknoping (denk: PLL), zorg er dan ook voor dat de ontknoping grootser dan groot is. Kom met iets dat zo schokkend is dat niemand anders het had kunnen bedenken en sluit bovendien het verhaal af. Laat geen vragen over, daar houden kijkers niet van.

Dus, scriptschrijvers, filmmakers, doe er je voordeel mee en neem deze tips mee of geef mij jullie baan, want ik zou het geweldig vinden om een film (of boek) te schrijven. En dan graag nog een enorme shoutout naar al die prachtige boeken en series die wel een fantastisch plot hadden, want die zijn er natuurlijk ook in overvloed. Volgens mij worden ze alleen maar beter, maar echt: houd het bij één deel, want deel twee zorgt automatisch voor een anticlimax. Buit je succes niet uit, geniet van die ene topper en ga verder met een ander verhaal.

Foto’s: tumblr.com

Advertenties

3 thoughts on “Column | Anticlimax | Chapter2.nl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s